Wednesday, October 19, 2011

Fritz Fend en de Messerschmitt-Kabinenroller..... vervolg.

In de werkplaats van Harald Winkler.
Ik vertelde Harald Winkler dat de Messerschmit ontstaan is uit een Velomobiel met hand of voet aandrijving en dat Fritz Fend de ontwerper daarvan was. Hij zegt... "wacht even, ik heb twee artikelen over Fritz Fend".

Kort samengevat zijn het trieste artikelen. Fritz Fend is met zijn legendarische Messerschmitt beroemd geworden, maar is uiteindelijk berooid gestorven.
Tot 2000 heeft hij gewerkt aan een moderne versie, de F2000. Hij heeft daarbij zoveel schulden gemaakt dat de bank zijn faillissement heeft aangevraagd. Zijn laatste model, dat nog geen goedkeuring had om deel te nemen aan het verkeer, is geveild en heeft 63.000,- Mark opgebracht.

In hetzelfde jaar  is Fritz Fend overleden





Tuesday, October 18, 2011

Harald Winkler vervolg

Nu ik met pensioen ben kan ik meer tijd steken in fietsontwikkelingen. Er zijn nog zoveel mogelijkheden om fietsen te verbeteren. Ik zie het een beetje als componeren met bestaande onderdelen, materialen en technieken.
Het beter leren kennen van een uniek mens als Harald en de door hem ontwikkelde producten past in dat plaatje.

Het meest uniek in de Asphalttretboot is de krukas-crank of ook wel Z-crank genoemd. Deze Z-crank maakt het mogelijk om de ketting opzij langs de menselijke motor, rechtstreeks naar het achterwiel te laten lopen zonder kettingrollen. Het bezoek aan Harald en het test rijden in zijn fietsen heeft mij gesterkt om de ontwikkeling van Z-cranks door te zetten. In praktische dagelijks te gebruiken Velomobielen bieden Z-cranks nieuwe mogelijkheden.

Wat mij opviel bij de Asphalttretboot, dat deze licht en stil is door de schuimcarrosserie. De ketting maakt niet meer geluid dan het bekende geluid van een derailleur zoals op elke racefiets. Bij een afdaling en hogere snelheid voelt de Tretboot stabiel aan. Het sturen komt sterk overeen met het sturen zoals in elke auto. De remmen waren onvoldoende en ik miste het comfort van vering.

Hiernaast een oude maar degelijke trapnaaimachine waar Harald alle voorkomende naai klussen mee uitvoert zoals o.a het innaaien van ritsen in de schuim carrosserieën. Hij zou deze degelijke machine niet willen uitruilen tegen een naaimachine die door een motor wordt aangedreven (minder gevoel).
Wat mij verder opviel in de werkplaats van Harald, gezien zijn inrichting, dat hij veel werkzaamheden op de grond uitvoert.
Zijn belangrijkste metaal machines zijn een draaibank, een boormachientje en een lasapparaat.

Dat Harald niet alleen met schuim werkt zie je hiernaast. De mal voor de carrosserie van hiernaast heeft hij gemaakt in opdracht van een klant voor een gestroomlijnde tweewieler. Met de mal zijn meerdere carrosserieën gemaakt. Voor zichzelf heeft Harald met de mal de body voor deze Velomobiel gemaakt met 16 inch fusee gestuurde voorwielen.

Nog een paar gegevens over Harald, hij staat niet ingeschreven als bedrijf, wil de sores die een bedrijf met zich meebrengt ook niet. Hij levert ook geen bouwpakketten of bouwhandleidingen van zijn producten, omdat hij dan aansprakelijk gesteld zou kunnen worden als er ongelukken mee gebeuren. Hij verkoopt alleen een bouwbeschrijving van 'Das Meufl Asphalttretboot'. In het voorwoord waarschuwt hij, dat hij niet aansprakelijk kan worden gesteld bij ongelukken, als iemand zijn Tretboot na bouwt.

Harald wil geen computer, volgens hem zou hij dan te veel afgeleid worden en misschien wel te veel tijd achter de computer doorbrengen. Hij werkt vaak tot heel laat in de nacht, dan kan hij zich het beste concentreren.
Zijn moeder (71 jaar) heeft wel een computer en een draadloze internet aansluiting. Zij heeft ook pas een nieuwe Samsung Tablet.
Vlak voor ons vertrek wilde ik Harald nog een tekening op mijn blog laten zien en vroeg om de inlogcode om met mijn eigen Tab op internet te kunnen, maar toen kwam Harald al aanlopen met de Tab van zijn moeder en ik zag dat hij daar bijzonder handig en snel mee om kon gaan.


Monday, October 17, 2011

Op bezoek bij Harald Winkler van 'Das Meufl Asphalttretboot'.

Er deed zich afgelopen zaterdag een goede gelegenheid voor om een bezoek aan Harald Winkler te combineren met het afleveren van een Orca bij Fritz Kellermann uit Königsbrunn (vlak bij München). Op de foto hiernaast stapt Fritz Kellermann voor de eerste keer in zijn nieuwe Orca, zijn oudste zoon kijkt toe.
Na de eerste testritten hebben we uitgebreid koffie gedronken met heerlijke taart die mevrouw Kellermann speciaal voor deze gelegenheid had gebakken. Als wij geen afspraak hadden gehad met Harald Winkler hadden wij het avond eten ook bij de familie Kellermann kunnen gebruiken, want mevrouw Kellermann had 'Zwiebelkuchen' gemaakt voor ons. Maar wij zouden om 17.00 bij Harald in Geltendorf zijn. Geltendorf ligt 28,7 kilometer van Königbrunn verwijderd.

Mevrouw Kellermann vroeg of wij wel eens Kiwi's eten? Ja ...... Hendrika eet al jaren 's morgens bij het ontbijt een Kiwi. "Dan geef ik jullie Kiwi's mee uit eigen tuin". De trosjes Kiwi's van de foto hiernaast hadden wij nog nooit gezien of geproefd. Ik ben zelf niet een echte Kiwi liefhebber, maar deze kleine Kiwi's zijn heerlijk zoet en smakelijk, je kunt ze met schil en al eten. We kregen een flinke hoeveelheid mee.
Vanmiddag na de lunch hebben we de laatste opgegeten. Als wij ze nu ergens op de markt of in de winkel tegenkomen kopen wij ze zeker, echt lekker!

Om drie minuten over vijf waren we bij Harald Winkler. Harald zijn moeder was in de tuin bezig en had ons al zien aankomen. Ze wenkte ons en gaf aan dat we de auto voor hun poort konden parkeren.
Harald en ik waren al snel in zijn werkplaats. Je valt van de ene verbazing in de andere, Harald is bijzonder veelzijdig, muziek, schilderen, stoommachines, stirlingmotoren, fietsen, boten, enz..... enz. Alles wat hij maakt en ontwikkeld doet hij bijna allemaal met gebruikte onderdelen. Het is maar goed dat het grote huis waar hij woont volledig onderkelderd is, zodat hij de ruimte heeft voor al zijn hobby's, opslag en werkzaamheden.

Harald, Hendrika en ik waren uitgenodigd om in München bij Jörg Bammesberger te komen barbecueën. Het was al donker toen ons vlees bij Jörg op de barbecue lag. Jörg heeft de Velomobieltocht (ROAM) dwars door Amerika meegereden. Het is een leerzame en gezellige avond geworden, waar ik met verschillende ligfietsers uit de buurt van München gesproken heb. Iets na middernacht waren wij terug in Geltendorf en konden naar bed.
Zondagmorgen direct na het ontbijt heeft Harald de éénpersoons Meufl Trike en Das Meufl Asphalttretboot voor de poort van zijn huis klaar gezet voor een rit in de omgeving van Geltendorf.
Het had 's nachts licht gevroren en tijdens onze fietstocht was het een beetje mistig en koud.
Ik heb eerst in de éénpersoons trike gefietst en later gewisseld met Harald in de Asphaltboot.
Opvallend hoe licht de éénpersoons trike fietst met de ketting die aan de zijkant langs je heen gaat en rechtstreeks met het achterwiel verbonden is. De aandrijving op één achterwiel geeft totaal geen problemen, je merkt niets van enige invloed op de besturing. Ook niet bij de tweepersoons.
De speciaal ontwikkelde krukas crank voelt stijf aan en draait superlicht rond. Harald heeft verschillende krukas cranks gemaakt, ook met carbonweefsel. De beste resultaten, wat stijfheid en gewicht betreft, geven de cranks van naadloos stalen precisie buis (C45) met een diameter van 40 mm en een wanddikte van 1 mm. Bij de hoekverbindingen van de krukas crank zijn stalen plaatjes ingelast net als de natuurlijke verstijvingsschijven bij Bamboe.

De crank lengte van de krukas crank is 120 mm. Deze korte lengte heeft een positieve invloed op de stijfheid van de krukas crank. In het begin merk je dat de cranks korter zijn maar ik kan niet zeggen dat ik daar problemen mee heb gehad. Met cranks van 120 mm, ten opzichte van standaard cranks van 172,5 mm, hebben de hakken en de tenen 52,5 mm minder hoogte nodig. Dat betekend dat de neus van de stroomlijn 105 mm lager kan worden. Je kunt daarmee een betere stroomlijnvorm krijgen en een beter zicht naar voren op de weg. Het zou de moeite waard zijn om de K-Drive en de korte cranks met elkaar te vergelijken/meten, nadat er voldoende gewenning mee is opgedaan.

Friday, October 14, 2011

K-Drive getest door Ymte Sijbrandy

Gisteren zag ik op ligfiets.net een artikel over een  elliptische aandrijving. Een mooie aanleiding om iets te vertellen over de K-Drive van Miles Kingsbury. Om een lagere neus te kunnen maken bij een gestroomlijnde recordfiets hebben we een K-Drive besteld. Er is een simpele stalen fiets gemaakt waar Ymte ervaring op kon doen tijdens zijn dagelijkse woon-werk rit tussen Lelystad en Dronten. Hij heeft er ongeveer 1000 km mee gereden en kon er toen goed mee overweg.
Een week of vijf geleden heb ik Ymte gebeld en gevraagd of hij een K-Drive geschikt zou vinden om te gebruiken in zijn dagelijkse Velomobiel. Hij zag daar geen probleem in. Volgens hem is een K-Drive wel iets minder effectief, maar dat zou je goed kunnen maken door een betere stroomlijn.
Het is in ieder geval de moeite waard om een K-Drive bij een recordfiets te overwegen, het kan voldoende aerodynamische voordelen brengen om het mechanische nadeel en een lange gewenningsperiode te accepteren.

Bij de speciale recordfiets die wij bij Flevobike gemaakt hebben voor de zes uurs race van Cycle Vision in 1998, hadden wij door de uitbreiding van de gebouwen te weinig tijd en hebben wij gekozen voor een simpel en snel te maken stroomlijnvorm waar voldoende ruimte was voor standaard cranks.
Achteraf gezien hadden wij toch wat meer tijd moeten steken in een betere stroomlijn met een K-Drive, want Ymte werd tweede in de zes uur race en de prijs van 10.000,- gulden ging naar Bram Moens.
Flevobike had zich garant gesteld voor de prijs van 10.000,- gulden om meer internationale deelnemers te trekken en dat is gelukt.
Ik heb Bram, bij de uitreiking van de prijs, uitgedaagd om zich met zijn bedrijf M5 garant te stellen voor eenzelfde prijs voor Cycle Vision 1999, dat is helaas niet gebeurd.

Om veel aandacht te krijgen van de pers en veel deelnemers te trekken werkt een flinke geldprijs perfect.




Hiernaast de uitbreiding waar wij bij Flevobike in 1998 druk mee waren en niet voldoende tijd konden steken in een betere stroomlijn.
Naast de dagelijkse werkzaamheden en de bemoeienissen met de uitbreiding is door de Flevobike medewerkers ook veel tijd gestoken in de organisatie van Cycle Vision.



Tussen alle werkzaamheden door is voor de zes uurs race deze Wombat gemaakt. Het zelfdragende chassis van de Wombat bestaat uit honingraat sandwich platen die geleverd zijn door Adprotech uit Lelystad. Arjan en Erwin Vrielink hebben in een week tijd, in de avonduren, de stroomlijn van de Wombat gemaakt.

In de Wombat zijn twee spiegels gemonteerd (periscoop) voor een helder zicht naar voren. Aan de onderkant van het chassis was een rubber slabbe gemonteerd zodat de lucht zich niet tussen het wegdek en de bodem kon persen, maar na de eerste testronde op de RDW baan moest deze slabbe verwijderd worden. Deze slabbe pakte alle losse steentjes van het wegdek op en gooide deze door de openingen bij de wielen naar binnen.

Ymte kan zich ook vast nog de stank herinneren in de Wombat, veroorzaakt door een bijna verrot kadaver van een konijn dat via de voorste wielopening in de bodem naar binnen werd gegooid en over zijn hele lichaam verspreid werd.





Het artikel hiernaast over Ymte is de moeite waard om te lezen!









Ik ga morgen een paar dagen naar Zuid Duitsland, tot maandag komen er geen nieuwe artikelen op mijn blog.

Thursday, October 13, 2011

Voorbeeld bouwpakket ijszeiler

In 1936 werd door de Amerikaanse krant The Detroit News een ontwerpwedstrijd uitgeschreven voor een betaalbare eenheidsklasse van een ijszeiler. Het winnende model is de DN ijszeiler van de tekening hiernaast geworden.
In 1962 werd het eerste Nederlandse Kampioenschap ijszeilen in de DN klasse gehouden. Het NK is voor het laatst gehouden in 2010.

Het ontwerp van deze houten/sandwich DN ijszeiler bestaat nu al meer dan 74 jaar, maar is nog steeds springlevend. De meeste DN ijszeiler worden gemaakt door zelfbouwers. De tekening van hiernaast zit al heel lang in mijn archief en is voor mij een voorbeeld bij het ontwikkelen van een hout/sandwich bouwpakket voor een Velomobiel.


Hiernaast een foto van mijzelf aan het ijszeilen met een DN op de Oostvaardersplassen in Lelystad ergens eind jaren zeventig. Deze ijszeiler is gebouwd door Erik Bon.

De lengte van de romp is ongeveer 3,60 m. Het rompgewicht moet minimaal 21 kg zijn inclusief beslag, blokken en helmstok.

Wednesday, October 12, 2011

Visserslatijn van Wim Schermer

Overdrijven doet bijna iedereen wel eens, maar wat ik vandaag op het blog van Wim Schermer las gaat mij te ver. Als het aan Wim ligt hoeven we straks helemaal niet meer te trappen om vooruit te komen met een Velomobiel.
Volgens Wim lopen de SKF E2 wiellagers 50% lichter dan normaal gemonteerde lagers.

Volgens SKF is het verschil tussen een standaard lager en het Type E2 50% bij 6000 omwentelingen per minuut en 80 graden Celsius.
En zelfs dat neem ik met een korreltje zout.

Helaas blijft het toerental van de kettingrol in een Velomobiel nog ver onder de 1000 omwentelingen per minuut en bereikt het lager geen 80 graden Celsius. Dure lagers willen verkopen is goed, maar de voorlichting moet een beetje realistisch blijven.

Tuesday, October 11, 2011

Messerschmitt Kabineroller begonnen als Velomobiel

Op de foto Matthias Erz van www.flevelo.com uit Lübeck. Matthias zag zaterdag op weg naar Lelystad tijdens een eetpauze deze Messerschmitt in de Autobahnraststätte Göttingen (A7). Elke Velomobielrijder kan het niet laten om even te gaan kijken als ze een Messerschmitt zien staan.

Wat maar weinig mensen weten is dat de Messerschmitt is ontstaan uit de Fend Flitzer een door menskracht aangedreven Velomobiel. De jonge Fritz. M. Fend (26 jaar) heeft in 1946 zijn eerste 'Fahrad mit Wetterschutz' gebouwd.

Om aan materialen te komen heeft hij ook een type gemaakt dat met de armen aangedreven kon worden voor Oorlog slachtoffers die de benen kwijt waren geraakt. De onderste foto links is iemand die op armkracht een tocht heeft gemaakt van 6000 km door Duitsland.

In september 1948 heeft Fend het eerste type gebouwd met een 35 ccm motor. In 1949 een type met een grotere motor van 350 ccm.
In 1952 hebben Fritz. M. Fend en prof. Willy Messerschmitt een overeenkomst gesloten om een type te bouwen voor twee personen die achter elkaar zitten.
In 1955 is het debuut geweest van de Messerschmitt Kabineroller KR 200. Deze koste toen ongeveer 2500 Mark. Er zijn in 1955 11.909 stuks uitgeleverd.

De gegevens komen uit het boek 'Deutsche Kleinwagen'  nach 1945 geliebt, gelobt und unvergessen......door Hanns Peter Rosellen.