Thibaut Salloignon.

Thibaut Salloignon is een enthousiaste Franse ontwerper, bouwer en gebruiker van Trial bikes, zie video hier. Hij heeft ook ligfietsen en een velomobiel. Thibaut heeft een half jaar werkervaring bij Flevobike opgedaan. Naast ontwerpen, montage en productie heeft hij ook kunnen ervaren wat er allemaal komt kijken om een klein bedrijf te runnen.
Thibaut staat inmiddels als bedrijf ingeschreven bij de Kamer van Koophandel in Frankrijk.

Tijdens zijn stage bij Flevobike heeft hij kennis gemaakt met Paul Lavelle uit Engeland. Paul Lavelle is met een interessant project bezig op het gebied van elektro ondersteuning voor fietsen in bergachtige gebieden. Flevobike wordt bij dit project regelmatig ingeschakeld voor het maken van prototypes. Paul Lavelle had snel in de gaten dat Thibaut een goede aanvulling zou zijn bij de werkgroep van het project. Paul Lavelle is de eerste klant van Thibaut. Voor meer gegevens over Paul Lavelle klik....hier.

Ik ben de tweede klant van Thibaut. Ik zal uitleggen waarom.
In mijn jonge jaren was ik gewend dat ik zelf al mijn ideeën uitwerkte en ook zelf maakte. Dat gaat helaas niet meer op de manier zoals ik gewend was. Reuma heeft mijn gewrichten dermate aangetast dat de meeste werkzaamheden mij niet meer lukken. Ik ben nu afhankelijk van anderen en dat betekend veel overleg en veel geduld hebben. In mijn planning ga ik nog steeds een beetje uit van de snelheid waarmee ik zelf projecten heb gerealiseerd, zoals onder andere het bouwen van ons eigen Waarschip (kajuit zeiljacht) in vier maanden tijd. Met hulp van mijn vrouw.

De tijdelijke werkplaats voor het bouwen van het Waarschip achter onze toenmalige woning in Lelystad. De buren waren akkoord met deze tijdelijke voorziening. De bovenstaande foto en de foto hieronder zijn gemaakt door de buurman...... Fred den Brave

Een kijkje vanuit de kajuit. Hendrika druk bezig met het schuren van de houten onderdelen voor de boot.

Om meer vaart te krijgen in het uitwerken van mijn ideeën rond een bouwpakket van een velomobiel, heb ik Thibaut ingeschakeld. De basis van de ontwikkeling is om alles uit te werken met een 3D CAD tekenprogramma, zodat CNC machines ingeschakeld kunnen worden voor de productie van de onderdelen. Deze onderdelen moeten net als bij IKEA producten door de koper in elkaar gezet kunnen worden tot een compleet functionerend product.
Thibaut gaat deze week een aanvullende CAD cursus volgen bij Gerard Petersen van het Rhino Center voor het tekenen van surfaces (3D oppervlakten).

Morgen plaats ik een artikel gemaakt door Thibaut zelf (in het Engels) over zijn ervaring met zijn velomobiel in bergachtige gebieden.

Montage velomobiel bovenkappen met rubber.

Over spiegels gesproken...........

Deze spiegel heeft Mike Burrows ontwikkeld voor zijn lage carbon racer. Ook in de wedstrijd wil hij zien wat er achter hem gebeurd. Aan de onderkant van het vleugelprofiel is een verdikking die aan de onderkant open is. Je kunt dit gedeelte met enige kracht op het stuur drukken en daarna instellen. De klemming is zo stijf dat de spiegel keurig in positie blijft. Als je denkt dat je sneller bent zonder spiegel klik je haar/hem er gewoon af.

Hiernaast het rubber extrusie profiel dat wij hebben laten maken voor de bevestiging van de bovenkappen van de Orca. Het idee komt van Arjan.
Arjan heeft als hobby het restaureren van oude Volvo's. Tijdens het demonteren van de voorruit van een Volvo is het idee ontstaan. Voorruiten van auto's worden met een gelijksoortig rubber gemonteerd.
In principe heb je geen lijm nodig, maar de kappen bij velomobielen zijn zo dun dat je ze gemakkelijk kunt vervormen, waardoor de kap plaatselijk uit het rubber kan gaan. Wij gebruiken voor de zekerheid een beetje montage kit.

Ook bij scherpe hoeken ligt het rubber mooi aan.

 

Wij zijn erg tevreden over de afwerking, de snelle montage en de geluidsdemping.

Naafbesturing deel drie.

Er is mij gevraagd om enkele foto's op dit blog te zetten waar duidelijk de constructie van de naafbesturing is te zien. De enige foto's die ik heb zijn van het stalen prototype die gemaakt is voor Giant.

 

Jan Reus vroeg hoe wij de rek in de kabels opvangen. Hier is de kabelspanner te zien waarmee de kabels op voorspanning worden gebracht.

Heeft een velomobiel met vier wielen toekomst?

In 1990 bij ligfietswedstrijden in Emmen heb ik met bewondering gekeken naar de vierwieler met vierwiel besturing van Kingcycle. Terecht heeft toen deze vierwieler een innovatieprijs van het tijdschrift FIETS gekregen.

Op de bovenste foto de jongeman links op de hurken, ben ikzelf. De andere jongeman rechts, ook gehurkt is Ab Touw uit Brielle. Ik wist toen nog niet dat ik later zaken zou doen met Ab Touw.

John Kingsbury op de onderste foto is de vader van Miles. John is het brein achter deze vierwieler met de sinusoïdale aandrijving en de vier sturende wielen. Deze vierwieler heeft voorwiel aandrijving met in beide wielen een freewheel. Als de carrosserie op het chassis geplaatst is, vallen alle vier wielen binnen de carrosserie.

Toen ik op maandag 7 november jongstleden het bedrijf van Miles binnenstapte, zag ik achter in de kelder van het gebouw, de carrosserie van de vierwieler waar ik 21 jaar geleden op de hurken heb bijgezeten.
De woensdagmorgen daarop hebben Bram Smit en Miles het chassis van deze vierwieler achter uit de kelder gehaald en in de werkplaats van Miles gezet. Het basis idee van de Quartro waar Miles de ROAM mee heeft gereden komt van deze meer dan 20 jaar oude vierwieler die zijn vader indertijd heeft ontworpen.

Het chassis op de foto zit dik onder het stof, de banden zijn leeg, de aandrijving is niet op zijn plek, maar de besturing van de vier wielen werkte wel. En dat is uniek door zijn eenvoud.
Miles heeft de besturing precies zo overgenomen in de Quartro voor de ROAM. Omdat hij geen tijd meer had om te testen en hij bang was dat de constructie van de achterwiel besturing te licht was uitgevoerd voor de zware tocht door Amerika, heeft hij de besturing van de achterwielen uit voorzorg gefixeerd.

Boven aan bij deze foto zie je het korte stangetje met kogels, net onder de gele buis van het chassis, die het voorwiel bestuurd. Dit stangetje is onderaan de stuurhandel bevestigd.
De  bovenste stuurstang loopt naar achteren en bestuurd de achterwielen.
De voorwielen zijn gekoppeld door de wel zeer licht uitgevoerde aandrijfas. Elk wiel heeft een freewheel, waardoor er geen differentieel nodig is.

Hier het geheim van de achterwiel besturing met de achterwiel ophanging.
De ophanging van de wielen is op deze foto helaas niet goed te zien, maar met een beetje fantasie komt een techneut hier wel uit, zo niet dan kan de constructie live bekeken worden tijdens het Velomobiel Seminar in september 2012.
Miles brengt dan ook deze vierwieler mee.

Verder hoop ik dat Miles in september 2012 ook zijn nieuwste uitvoering van de Quartro, waar hij nu aan werkt, klaar heeft en meebrengt.

Aerodynamische achteruitkijkspiegels voor velomobielen

Toen wij het programma van eisen voor de Versatile/Orca opgesteld hebben, stonden daar standaard twee geïntegreerde spiegels op en rondom richtingaanwijzers.
De spiegels bij de Orca zijn van binnenuit eenvoudig met de hand in te stellen.

Bij alle velomobielen die geleverd zijn zonder spiegel, zijn later meestal één of twee standaard fietsspiegels gemonteerd.
Er wordt nu op verschillende plekken gewerkt aan aerodynamische behuizingen voor deze spiegels.

Ook ontbrekende richtingaanwijzers worden bij de meeste velomobielen achteraf alsnog aangebracht.

Hoe vaker je een velomobiel gebruikt, in allerlei omstandigheden, hoe meer je op zoek gaat naar verbeteringen en gemak. Wat dat betreft, kan men veel leren van de auto-industrie. De auto-industrie is zoveel verder met hightech oplossingen dan de fietsindustrie. Advies......, als je iets gaat ontwikkelen voor velomobielen kijk eerst hoe de auto-industrie zaken heeft opgelost. 

Miles Kingsbury heeft spiegels op zijn Quartro naar voorbeeld van de auto-industrie, met onder andere geïntegreerde knipperlichten. Aan de voorkant en aan de zijkant zijn leds aangebracht, zodat de knipperlichten voor de medeweggebruikers van verschillende richtingen goed zichtbaar zijn. 
De spiegels zijn eenvoudig met de hand instelbaar via een opening aan de onderkant in de spiegelbehuizing.

Het verlichtingssysteem in de spiegels is zelfs uitgebreid met extra leds voor knipperalarm bij stilstand en leds die tegelijk aangaan met de koplamp, zodat tegenliggers de breedte van het voertuig kunnen inschatten.

De bevestiging aan de carrosserie is enigszins flexibel met behulp van een stalen veer, waardoor de spiegels minder kwetsbaar zijn.

De spiegels met behuizing en de elektronica voor de aansturing van de verlichting is ontwikkeld door collega's van Miles, waaronder Steve Slade.
De elektronica heeft meerdere mogelijkheden in zich, zoals verschillende spanningen, waardoor het aansluiten van verschillende apparaten mogelijk is.

Het bedrijf van Miles, portaprompt ....is o.a gespecialiseerd in het ontwikkelen van van elektronica.

Testrit gemaakt met de Gazelle Friiik.

Vorige week donderdag zijn Arjan, André en ik op bezoek geweest bij Gazelle. We hadden daar een afspraak met Hiddo Visser, hoofd afdeling ontwikkeling, om de laatste stand van zaken te horen wat betreft de ontwikkeling van de Friiik. Het belangrijkste punt op de agenda voor ons was het maken van een testrit om de werking van het nieuwe kettingschakel systeem uit te testen.

Het Gazelle Schakel Systeem (GSS) is ingebouwd in de zelfdragende aluminium kettingkast van de Friiik.
Alle drie waren we tevreden over het prima schakelen, het lage geluidsniveau van de aandrijving en de stijfheid van de fiets. Over twee weken krijgen wij één van de testmodellen van Gazelle om uitgebreider te testen en om te kijken of de onderdelen van het systeem te gebruiken zijn bij de ontwikkeling van een aandrijfunit voor Velomobielen.

Alleweder met zonnepaneel en elektro ondersteuning in Japan.

Ik kreeg vanmorgen een mail van Hielan Sybesma met enkele links. Onder andere deze link: www.racvenergybreakthrough.net/
Het eerste waar ik aan dacht toen ik op de bovenstaande site keek was de deelname van Flevobike aan de World Solar Ralley ( WSR) in Akita in Japan.
Allert Jacobs en Theo van Andel zijn in augustus 1995, met een complete Alleweder in het bagageruim van een Tupolev passagiers vliegtuig, afgereisd naar Japan.
De uitnodiging om deel te nemen aan deze wedstrijd kregen wij van Hannes Naupert bekend van http://extraenergy.org/main.php  De reis werd bekostigd door een Duitse Universiteit om de internationale samenwerking op het  gebied van toepassing van zonne-energie, bij lichte voertuigen te promoten.
De Alleweder viel in de klasse HPV met elektro ondersteuning en een klein zonnepaneel.
Lohmeyer Leichtfahrzeuge uit Duitsland heeft alle onderdelen voor de elektrische ondersteuning geleverd zie: http://www.akkurad.com/ 

Akita is een polder in Japan, die is aangelegd met hulp van Nederlandse bedrijven. Er wordt rijst verbouwd. Aardig om te vermelden is dat de prijzen die worden uitgereikt bestaan uit baaltjes rijst. Wij hebben in Nederland nog lang kunnen genieten van de rijst uit Akita.
Allerd heeft mij gebeld, toen ze aangekomen waren in het hotel van stad Akita Mura, dat naast de polder ligt. Het eerste dat hij vertelde,... " het hotel waar wij overnachten heet Het Flevohotel". Later zijn wij erachter gekomen dat Dronten en Akita Mura al lang zogenaamde zustergemeentes van elkaar zijn. In 1997 is een delegatie uit Akita Mura, onder leiding van de burgermeester Seike Miyata in Dronten geweest.

De lengte van de wedstrijdbaan is 32 km. Twee brede parallelle asfalt wegen met aan beide einden een lus. De wedstrijd ging over 100 km, 3 ronden en een klein beetje. Links onder één van de lussen. Hier kun je mooi zien aan de drukte dat het een groot spektakel is.

Hiernaast enkele van de deelnemers uit de klasse HPV met elektro ondersteuning. Alleen al in deze klasse 84 deelnemers. De meeste deelnemende teams, zijn teams van universiteiten uit diverse landen.

De Alleweder was het enige Nederlandse voertuig.

De winnaar in de HPV klasse was de Varna uit Amerika, een speciaal voor de race gemaakte fiets. De Alleweder is derde geworden, een mooi resultaat, zeker als je bedenkt dat de Alleweder en de Velocity uit Zwitserland, de enige standaard te kopen fietsen waren in de HPV categorie.

Naar aanleiding van onze deelname in Akita en het daarop volgende bezoek van de delegatie uit Akita Mura, is een jaar later een filmploeg uit Japan twee weken in Dronten geweest, samen met de bekende Japanse soapster Kensy. Kensy is veertien dagen bij ons in huis geweest en heeft onder leiding van Theo zijn eigen Alleweder gebouwd. Deze is meegegaan naar Japan.
De filmploeg heeft alles rondom de bouw van de Alleweder vastgelegd. Daarnaast zijn diverse opnamen gemaakt over het gebruik van de fiets in Nederland en de infrastructuur. De opnamen zijn verwerkt in een TV uitzending van ruim anderhalf uur over "Nederland Fietsland".