Komt er een vervolg op de "365 dagen Fietsprijs"?

  

De handgeschreven uitnodiging 1e bijeenkomst 

Tijdens de ledenvergadering van de NVHPV op zondag 13 december 1987 in Ede, kwam sterk naar voren dat het wedstrijd gebeuren de boventoon voerde binnen de vereniging.
Één van de doelstellingen;...."ontwikkelen van de ligfiets als goede gebruiksfiets en uitwisselen van ervaringen" dreigde naar de achtergrond te raken.

De dag na de vergadering heb ik verschillende leden gebeld met het doel om te komen tot een technische ontwikkel groep.
Op zaterdag 13 februari 1988 hebben we de eerste bijeenkomst gehad van de technische ontwikkelgroep bij Ton ten Brinke in Almere.

De aanwezigen waren:

• Ton ten Brinke
• Bram Moens
• Derk Thijs
• Frank ter Braak
• Alexander Kalisvaart en Jan Kalisvaart (senior)
• Bart Verhees
• Wim van Wijnen
• Bert Groenewoud
• Johan Vrielink

Uit deze ontwikkel groep zijn de technische dagen ontstaan en is uiteindelijk de "365 dagen fietsprijs" voortgekomen, met als winnaar het bouwpakket van de Alleweder. Het kan niet ontkend worden dat de Alleweder erg belangrijk is geweest voor het fenomeen velomobiel.

 

Ik ben er van overtuigd dat de velomobiel veel potentie in zich heeft om op een veel grotere schaal en door een bredere doelgroep gebruikt te gaan worden, maar dan moet er nog veel verbeterd worden.

Afgelopen week ben ik begonnen met mijn gedachten op papier zetten over een eventueel vervolg van de "365 dagen Fietsprijs" met als doel om de doorontwikkeling van de velomobielen te stimuleren.

 Heel kort door de bocht.....De gedachte is, om éénmaal per jaar een 24 uurs race voor teams te organiseren naar voorbeeld van de 24 uur van Le Mans, maar dan op een parkoers met zoveel mogelijk voorkomende obstakels uit het dagelijkse verkeer. Elke velomobiel zal net als bij de "365 dagen fietsprijs" een minimale ruimte voor bagage moeten hebben en een hoeveelheid gewicht bij zich moeten hebben.

Ik heb vanmorgen tijdens de tweede vergadering van de "Velomobiel Safety Group" gevraagd of ieder voor zich eens wil opschrijven wat je dagelijks tegenkomt en wat er nog verbeterd moet worden aan de huidige velomobielen en dit naar mij te mailen.


Als je dit leest en je hebt hier ideeën over hoor ik dat graag. 
Mijn mail adres: johanvrielink67@gmail.com

Bouwpakket Ultimaker 3D printer

Hier enkele van de laser gesneden multiplex bouwplaten

Afgelopen maandag is het bestelde bouwpakket van de Ultimaker 3D printer bij Flevobike afgeleverd. De Ultimaker is begonnen als een hobby van Erik de Bruijn, maar is inmiddels via open source uitgegroeid tot een professioneel bedrijf dat in Geldermalsen is gevestigd. De professionele aanpak en de enorme inzet van de medewerkers krijgt terecht veel aandacht, waardoor de vraag sneller stijgt dan de groei van het bedrijf. De levertijd van de Ultimaker is momenteel tussen de zes en acht weken.

De vier motoren en de de electronische aansturing

Wij zijn maandagavond direct begonnen om de Ultimaker zo snel mogelijk operationeel te krijgen.
Bij het uitpakken van de kartonnen doos zie je pas de enorme hoeveelheid onderdelen die je krijgt voor 1700,- euro incl. BTW. Ter vergelijking:... een complete 3D printer die dezelfde afmeting producten kan printen kost al gauw tien maal zoveel!

Als eerste hebben we de houten onderdelen rood gebeitst, de huiskleur van Flevobike. Met de zeer complete instructie, die je kunt downloaden van internet, krijgt iedere hobbyist de Ultimaker gegarandeerd werkend. Voor meer informatie over de Ultimaker en de assemblage zie.....hier.

Je kunt met meerdere personen tegelijk aan de assemblage werken. De Ultimaker bestaat uit verschillende modules die later samengevoegd moeten worden.

Hier is Arjan bezig met de module die de toevoer van de kunststof draad naar de spuitmond (nozzle) verzorgd.

André aan het monteren met de behuizing van de printer.Hier worden alle andere modules op gemonteerd.

Opvallend is de compacte afmeting van de printer, terwijl er producten geprint kunnen worden van 210x210x220mm. Alle ruimte in de behuizing is zeer efficiënt benut.

De eerste onderdeeltjes die we met deze printer kunnen maken hebben zich aangediend.


Aanstaande woensdagavond 4 april is er weer een Ligfiets Stamtafel Treffen bij Flevobike. 
Je bent van harte welkom vanaf 19.00 uur.

NOVU en FabLab Utrecht

Vrijdag morgen 9 maart had ik een afspraak met enkele mensen over een inschuifbare regenbescherming voor fietsen bij de NOVU (Nederlandse Orde Van Uitvinders) in Utrecht.
Wat ik niet wist dat bij de NOVU ook het FabLab Utrecht is ondergebracht. FabLab is een afkorting van Fabrication Laboratory. De bedenker van Fablab is de Amerikaan Neil Gershenfeld van MIT (Massachusetts Institute of Technology). Een FabLab is een openbare werkplaats waar mensen met digitaal aangestuurde machines ideeën kunnen omzetten in tastbare producten.

Toen ik binnenkwam bij de NOVU, was net de cursus gestart...."bouw je eigen 3D printer". Alle 20 cursisten waren geconcenteerd aan het werk. Voor een algemene info video over ProtoSpace (FabLab Utrecht) zie....hier
Het aantal FabLabs groeit wereldwijd in een hoog tempo. In Nederland zijn in een korte tijd 14 FabLabs gestart en er zijn alweer 6 nieuwe initiatieven.
De uitzending van Labyrint over 3 D printing van 19 oktober 2010 hebben veel mensen gezien en zijn hierdoor geïnspireerd.

Dit is de 3D printer Ultimaker die elke cursist aan het eind van de cursus mee naar huis neemt. De ontwikkeling en verbeteringen van deze printer gaat via open source. 
In de werkplaats van ProtoSpace stonden reeds  twee nieuwe ontwikkelingen van de Ultimaker. Één met meerdere printkoppen, voor meer kleurenprints. 
En een Ultimaker uit doorzichtig Perspex, in plaats van multiplex.
Binnenkort beschikt Flevobike ook over een bouwpakket van de Ultimaker, de bestelling is geplaatst.

In de werkplaats van ProtoSpace stonden nog vele andere interessante werkstukken die met de digitaal aangestuurde machines gemaakt zijn. Hiernaast een "Duo Zit Segway" (schaal 1:1) met hetzelfde elektrische balanssyteem als de originele Segway. De triplex spanten, die met puzzle joints in elkaar gestoken zijn, zijn gemaakt met de CNC router (freesmachine) waar ProtoSpace ook over beschikt.
Volgens de directeur van de NOVU en ProtoSpace, Wouter Pijzel functioneerd dit voertuig ook werkelijk.

Deze boot is ontstaan uit een opdracht van ProtoPace om met de aanwezige apparatuur een boot te ontwerpen en te maken die minder dan 250,- euro kost en waar één persoon minstens een uur mee kan varen zonder te zinken.
De spanten van triplex zijn gefreesd met de CNC Router en de langsliggers zijn van standaard elektriciteitsbuis. De huid is van nylon zonneschermdoek.

Naast alles wat ik die vrijdag gezien heb, heb ik ook  kennis gemaakt met Bart Bakker, één van de initiatiefnemers en begeleiders van ProtoSpace. Bart heeft thuis een Mini FabLab ontwikkeld en gemaakt voor minder dan 5000,- euro.

Wereldsnelheidsrecord fiets TU Delft en VU Amsterdam

Foto Ton ten Brinke

Het nieuwe team 2012 van de TU Delft en VU Amsterdam hebben gistermiddag in de Aula van de TU Delft de eerste resultaten getoond van hun jacht naar het HPV Wereldsnelheidsrecord op de sprint, dat momenteel boven de 133 km/uur ligt en het Werelduurrecord dat boven de 91 km/uur ligt. Deze ongelooflijke hoge snelheden kunnen alleen bereikt worden met top rijders, een optimale HPV en een professioneel team. Van mijn kant, alle respect voor de gedegen aanpak en de presentatie van gisterenmiddag.

Het prototype van de stuD-Drive op de Baron van Bowier

Het nieuwe wapen in de jacht naar de Wereldrecords is de stuD-Drive, een afgeleide van de K-Drive van John en Miles Kingsbury.
Met deze elliptische aandrijving kan de neus van de stroomlijn lager worden waardoor de lucht die langs de stroomlijn stroomt langer laminair blijft.

Als de record poging lukt kon dit wel eens een hernieuwde ontdekking van de K-Drive worden. Momenteel rijd Theo van de Andel met een geleende K-Drive van Sasia Knoop in zijn Quest met dichte voetgaten. Theo is van plan om hier ook wedstrijden mee te gaan rijden.

Foto Ton ten Brinke,... discussie, nog voor de presentatie

Op de foto van links naar rechts, Titus van den Brink, Wim Schermer, Miles Kingsbury, Johan Vrielink en Sjaak Bloemberg.
Titus had Miles een mailtje gestuurd om hem te laten weten dat donderdag 8 maart de eerste presentatie van de nieuwe vorm van de Velox met de stuD-Drive plaats zou vinden. Reden genoeg voor Miles om donderdagochtend om vijf uur op het vliegtuig te stappen om aanwezig te kunnen zijn bij de presentatie.

Miles verwacht dat de experimenten, die het Velox team heeft aangekondigd, met een speciaal gevormd kettingblad, de efficiëntie van de elliptische aandrijving kunnen verhogen. Zeker na een langere gewenning van de rijders met dit systeem. De Quarttro van Miles zou met een K-Drive ook een lagere neus kunnen krijgen. Een lagere neus bij een praktische velomobiel betekend tevens een beter zicht op de weg voor je.

Ik heb erg genoten van het verhaal van Jan Bos, een open en eerlijk verhaal vanuit het hart.
Wat mij het meest tot de verbeelding sprak was de eerste kennismaking van Jan met het fenomeen ligfiets. Dat was een plaatje van de gestroomlijnde Vector uit Amerika in het blad Fiets. Hetzelfde plaatje uit Fiets heeft mij in 1983 tot de ligfiets gebracht. Hoe belangrijk kan een goede tekening of foto zijn voor de promotie van een product???

In een verloren hoekje boven op een kast, van een van de werkruimtes, zag ik het schaalmodel van de nieuwe Velox staan.

Ik weet niet wie op de TU Delft bedacht heeft om alle teams, die werken aan dit soort unieke projecten bij elkaar te brengen in één gebouw, maar dat is een belangrijke zet van de TU Delft om tot hoge prestaties te komen. Denk hierbij aan de Nuna, de Zonneboot, de Formule Zero, de Formule Student etc.

Hiernaast een klein stukje van de werkplaats met de nodige machines, die onder goede begeleiding, door alle teams gebruikt kunnen worden.

Titus van den Brink had in zijn studenten tijd graag deze mogelijkheden tot zijn beschikking gehad.
Hij vroeg zich in alle ernst af hoever hij dan nu geweest zou zijn met de ontwikkeling van zijn plywood velomobiel.

Hierboven de Formule Zero op de werkvloer met rechts de rollenbank .

Terug uit Curaçao

zicht op de binnentuin vanuit de patio van ons appartement

Het valt niet mee om weer op gang te komen na een relaxte vakantie op Curaçao. Het klimaat daar was nog net zo heerlijk als veertig jaar geleden, toen wij daar drie jaar gewoond hebben. Curaçao is wel opvallend veel groener geworden. We zijn echter nog het meest verrast door de  gedaantewisseling die het eiland heeft doorgemaakt in die veertig jaar. Er is enorm veel bijgebouwd, overal waar we gereden hebben viel dat het meest op. Verder opvallend voor ons, dat alle grote Amerikaanse auto's totaal uit het straatbeeld verdwenen zijn en vervangen door Japanse, Zuid-Koreaanse en  Europese auto's.

Elke dag even verkoeling zoeken in het het prachtige zwembad, vijftig meter van ons appartement vandaan, is heerlijk.
Curaçao heeft veel dingen mee voor toeristen, maar is ongeschikt voor het maken van toeristische fietstochten. De verkoelende wind waait constant tussen de vier en zes beaufort, het is heuvelachtig en bij een temperatuur van dertig graden heuvel op met de wind op kop is niet meer toeristisch te noemen. Het drukke verkeer en lang niet altijd glad asfalt, maakt het ronduit gevaarlijk om als toerist tussen de auto's te gaan fietsen.

Een creatieve plaatselijke kunstenaar weet van onderdelen van alle verdwenen Amerikaanse auto's mooie kunstwerken te maken. Hier een stukje van zijn omheining rondom zijn huis. Hij heeft hiervoor gas cilinders, wieldoppen en krukassen gebruikt.

In zijn tuin had hij een groot zonnescherm gemaakt van gekleurde kunststof kratten. Een kleurrijk geheel waar het zonlicht sterk gefilterd doorheen schijnt. Het effect had veel weg van gebrandschilderde ramen.

Motoren zie je op Curaçao niet veel, maar wel meer dan brommers en scooters.
De meeste motoren die ik gezien heb hadden een verlengde achterbrug. Ik vermoed dat deze motoren de grote Amerikaanse 8 cilinder auto's vervangen voor Drag races op de openbare weg.

Veertig jaar geleden waren de illegale Drag wedstrijdjes met de opgevoerde acht cilinder auto's  erg populair. Dat gebeurde dan laat in de avond als er niet al te veel verkeer was.

Hier een kijkje op de baai van Westpunt. Het eerste wat mijn dochter en schoonzoon uitriepen, toen we de tweede dag één van de vele baaien aan de zuidkant van het eiland bezochten,...."het water is echt zo blauw als op de reclamefolders".
Relaxen, zwemmen en snorkelen is een bezigheid om helemaal te onthaasten.

Aanstaande woensdagavond (eerste woensdag van de maand) is er weer een Ligfiets Stamtafel Treffen vanaf 19.00 uur bij Flevobike in Dronten.

Eerst resultaten boeken!

Nu de site www.velomobileseminar.com in de lucht is en er steeds meer informatie op deze site komt te staan, is het mijn bedoeling om op mijn blog alleen nog artikelen te plaatsen als er daadwerkelijk vooruitgang geboekt wordt en resultaten te melden zijn.

Mijn rechterhand, Thibaut Salloignon is vorige week weer teruggegaan naar Frankrijk om in de werkplaats van zijn vader (meubelmaker) verder te werken aan de ontwikkeling van een houten bouwpakket voor o.a de rug aan rug velomobiel. Hij gaat in eerste instantie oefenen met het maken van verschillende houten schaalmodellen van velomobiel carrosserieën.

Met de resultaten hiervan gaan we naar Simon Davids van  http://macboat.nl/  en Nico van Baar van http://www.van-baar.nl/ voor overleg en om uit te zoeken wat de realiteitszin en haalbaarheid van een houten bouwpakket voor een velomobiel is.

De boot van hiernaast is gebouwd met de houten strip methode. Momenteel de meest gebruikte en meest succesvolle methode voor de zelfbouwers van kano's en kajaks, met prachtige resultaten.
Simon Davids geeft tijdens het velomobiel Seminar een bouwdemonstratie.

Voor degene die de ontwikkeling van de Ouarttro van Miles Kingsbury wil volgen kan terecht op zijn nieuwe site http://www.kingcycle.co.uk  De site is nog niet volledig gevuld, maar op de onderwerpen ...history....bike projects.....my blog.... staan interessante zaken. Miles geeft op het seminar een lezing en brengt enkele producten van zijn hand mee.

Een belangrijk onderwerp als vering/demping bij de wielophanging, voor een veiliger weggedrag van de velomobiel, is in goede handen bij Wim Schermer.

Wim is ook weer in onderhandeling met Schwalbe in Duitsland om te komen tot een goede 20 inch radiale velomobielband. De band die vorig jaar door  Schwalbe hiervoor is ontwikkeld, voldeed niet aan de gestelde eisen.
Tot nu toe heb ik nog geen betere band op mijn GreenMachine gehad dan De F-Lite van Vredestein. Het zou goed zijn voor de velomobiel in het algemeen als Schwalbe de F-Lite weet te verslaan in kwaliteit.
Als er ook nog eens een oplossing gevonden kan worden om een tubeless fietsband snel te kunnen repareren bij lek rijden, zonder dat de band van het wiel afgenomen hoeft te worden, zou een van de vervelendste zaken bij fietsen opgelost zijn, maar dat zal voorlopig wel een droom blijven.

De werkgroep velomobiel verlichting onder leiding van Gert Beumer, Henk de Leeuw en Velomobiel.nl maakt vorderingen en hoopt op het seminar een universeel en goed werkend verlichting systeem te kunnen demonstreren en in productie te hebben.

Voor de ontwikkeling van een hydraulisch bediende trommelrem met een diameter van 90 mm zijn contacten met Harald Meckelburg uit Duitsland, David Wrath-Sharman uit Engeland, Flevobike en Pieter Hollebrandse.

Enkele van deze 90 mm aluminium trommels, met een Keronite slijtlaag aan de binnenkant, zijn gemonteerd op GreenMachines om praktijkervaring op te doen.

Zodra er vorderingen zijn zal ik deze op dit blog vermelden.

De komende 14 dagen zullen er echter geen nieuwe artikelen op mijn blog komen. Ik ga kijken op Curaçao wat daar de laatste 40 jaar verandert is. Wij hebben 3 jaar met het hele gezin op Curaçao gewoond. Onze jongste twee kinderen André en Janette zijn daar zelfs geboren. Toen ik in 1971 geslaagd was voor leraar was er in Nederland een overschot aan leraren en op de Antillen een gebrek aan leraren. Een mooie kans om eens buiten Nederland te kijken. Ik hoop dat ik nu net zo kan genieten van de tropen als toen.

Werkgroep Veiligheid

Op zaterdag 4 februari is een eerste oriënterende bijeenkomst geweest van een groep velomobiel rijders met als doel om een werkgroep te vormen om meer inzicht te krijgen in de veiligheidsaspecten rondom de velomobiel.
Kees Rookus is de initiatiefnemer. Hij heeft mij om advies gevraagd en dat heeft geleid tot de eerste bijeenkomst.

Op de foto van links naar rechts:
Kees Rookus, Ton ten Brinke, Theo van de Broek, Paulus de Boer en Bram Smit. Niet op de foto Arjan Vrielink (haalt net koffie) en ikzelf heb de foto gemaakt.







Veiligheid is een gevoelig onderwerp en zal met beleid behandeld moeten worden. Bij het toenemen van het aantal velomobielen zal er een goed geïnformeerd aanspreekpunt moeten zijn.

Op het blog van Kees is meer informatie te vinden....zie....http://kees-rookus.blogspot.com/

Als je adviezen voor de werkgroep hebt, deze graag mailen naar de voorzitter Kees Rookus 
e-mail:  cap.rookus@gmail.com