Hydraulische trommelremmen van Harald Meckelburg

Harald Meckelburg heeft 20 jaar geleden zijn racefiets vervangen door een ligfiets. De ligfiets heeft hij dagelijks gebruikt voor zijn woon-werk verkeer, 54 km per dag. Maar ook een tocht als Parijs-Brest-Parijs en een tocht van Chicago naar Seattle schuwt hij niet.

Momenteel rijdt Harald in een Milan velomobiel. Hij is een werktuigbouwkundig ingenieur en altijd op zoek om technische zaken te verbeteren. Bij het bedrijf waar hij werkt wordt hem die mogelijkheid geboden.

Hiernaast de nieuwe veerpoot die Harald gemaakt heeft voor zijn Milan. De ankerplaat, gefreesd uit vol aluminium, heeft twee (hoge druk) hydraulische cilinders die de 70 mm remschoenen van Sturmey Archer bedienen.


De stalen veer in de oorspronkelijke veerpoot is bij deze nieuwe veerpoot vervangen door drie polyurethaan schijven met twee harde tussenschijven.

Hiernaast de MacPherson veerpoot gemonteerd in de wielkast van de Milan. Aan de buitenkant van de remtrommel zijn ondiepe groeven gedraaid, zodat het koelende oppervlak vergroot wordt. In heuvelachtig gebied heeft een trommel met een diameter van 70 mm niet genoeg capaciteit om de warmte af te kunnen voeren, zeker niet in een gesloten wielkast zoals bij de Milan.
Harald verwacht dat de 90 mm trommelrem van Sturmey Archer de bergen probleemloos aankan.
Het grotere gewicht van deze trommel is wel een nadeel.

Zie hiernaast ook de speciale rvs ophang stangen en de stuurstang met de afgedichte kogelscharnieren. Een mooi stukje huisvlijt.

Bij Flevobike zijn ze al lang op zoek naar lichte trommelremmen met voldoende vermogen voor velomobielen met vakantiebagage.
Hiernaast enkele van de eerste testserie aluminium 90mm trommels met een keramische slijtlaag (Keronite). Deze keramische slijtlaag moet de zware stalen slijtring in de trommels van Sturmey Archer vervangen. Als de uitkomsten van de testen positief zijn, is het gewicht van een 90 mm trommelrem geen probleem meer. Deze complete trommelrem is zelfs iets lichter dan een complete 160 mm BB 7 schijfrem.

Naast duurtesten op een testbank, rijden er enkele GreenMachines met de 90 mm mechanische trommelrem in het achterwiel.

Een bijkomend voordeel van de trommelrem in het achterwiel is dat de wiellagers goed beschermd worden tegen inwerking van vocht en vuil. Uit ervaring weten wij dat de achterwiel lagers bij ligfietsen en velomobielen eerder vervangen moeten worden dan de voorwiel lagers.

Om een flexibel systeem te krijgen is de trommel en de naaf van elkaar gescheiden.
Het systeem op de foto hiernaast is gemaakt om toegepast te kunnen worden op de composiet wielen van Flevobike.

Het zou mooi zijn als de trommels met de Keronite slijtslaag voldoen en dat het nieuwe verbeterde hydraulische systeem voor de bediening van de remsegmenten, waar Harald aan werkt, gecombineerd kunnen worden.

In een gesprek met Sjaak Bloemberg over zijn vorderingen met het bouwen van zijn eigen CNC Router, kwamen ook trommelremmen voor velomobielen ter sprake. Sjaak stuurde naar aanleiding hiervan een mail met de naam van David Wrath-Sharman uit Engeland.

Hiernaast een trommelrem die gemaakt is door David. Deze trommelrem heeft een zogenaamde Swing Cam.
Ik heb enkele mails naar David gestuurd en gevraagd om meer gegevens over zijn trommelremmen. Helaas heb ik tot nu toe nog geen reactie terug gehad. Het kan ook zijn dat mijn mails niet overgekomen zijn. Als iemand wat meer weet over David of over zijn remmen, graag reageren.

Wel heb ik een interessant interview met David op internet gevonden zie...hier.

Storm strippen op de Quest van Jan Reus

Thibaut en ik zijn vrijdag avond bij Jan Reus in Enkhuizen op bezoek geweest. Je moet het gezien hebben voordat je geloofd wat Jan in zijn schaarse vrije tijd allemaal maakt. Een van de grootste klussen is het volledig restaureren van een houten zeiljacht uit 1911. Dit is een klus die alleen geklaard kan worden door mensen die beschikken over een enorm doorzettingsvermogen en heel veel creativiteit. Jan heeft in ieder geval een heel goed voorbeeld gehad aan zijn moeder.

Bij binnenkomst in de woonkamer loop je als het ware tegen een schitterende drie dimensionale schilderij/maquette van een klompenmakerij uit het verleden. Deze maquette heeft zijn moeder voor hem gemaakt.

Jan vertelde dat zijn moeder meer van dit soort maquettes gemaakt heeft. Om maquettes van dit niveau te kunnen maken moet vooraf een echte studie verricht worden. Alle onderdeeltjes, zoals bijvoorbeeld de speciale klompenmaker gereedschappen zijn exact op schaal nagebouwd. Echt heel mooi!

Jan rijdt dagelijks in zijn Quest naar het werk in Hoorn bij het bedrijf van Stefan van de Berg (oud wereld kampioen surfen). Jan werkt daar samen met een collega in de composieten werkplaats, waar o.a de kunststof racekappen van de Quest worden geproduceerd.
De afgelopen week met de heftige storm hebben de meeste velomobielrijders in Noord-Holland (aan de kustkant) hun voertuig niet gebruikt, uit angst voor omwaaien.
Jan Reus heeft blijkbaar een goede oplossing gevonden om bij zeer harde wind van opzij toch minder last te hebben van de heftige windstoten.

Hij heeft boven op de stroomlijn, in het midden, van voor naar achteren rubber tochtstrips op de body geplakt.

Ik heb Piet Lammertse, de aerodynamica kenner van onze werkgroep, gevraagd of hij een verantwoorde uitleg kan geven over de werking van deze storm strippen, zodat andere velomobielrijders daar hun voordeel mee kunnen doen.

De eerste korte reactie van Piet op mijn mail:  
'Het lijkt veel op een "stall strip" die je soms op vliegtuigen vindt bij de vleugelwortel, om te zorgen dat de vleugel daar overtrekt en niet bij het rolroer. Ik ga er eens wat beter over nadenken, en dan schrijf ik je nog'...... Zie alvast deze.....link.  

Internationale denktank voor betere velomobielen.

Ik vergeet nooit dat mijn dochter een keer een Alleweder wilde proberen. Zij stapte voor de werkplaats van Flevobike in en reed over de klinkerweg naar de gladde asfaltweg vijftig meter verderop. Op de asfaltweg maakt ze een scherpe bocht en komt terugrijden, ze stapt uit en zegt:.... "in zo'n herrie ding ga ik niet rijden".

Wat ik ook nooit vergeten ben, dat Allerd Jacobs en ik naar Amsterdam zijn geweest, op uitnodiging van Reinholt Swemmer, om in zijn elektrisch ondersteunde velomobiel (eigen ontwerp en door hem zelf gemaakt) een testrit te maken.
Het was voor mij de eerste keer dat ik met een elektrische ondersteuning ging rijden. Ik stond links voorgesorteerd op groen licht te wachten om over een steile brug naar de andere kant van de gracht te rijden. Ik wist inmiddels hoeveel kracht het kost om met een velomobiel vanuit stilstand een korte steile helling op te rijden, je hebt dan het gevoel dat je de hele velomobiel uit elkaar trapt. Wat een genot als je in dergelijke situaties een duwtje in de rug krijgt.

De vraag die mij tot nu toe bezig houd;.... hoe kunnen we velomobielen op een kwaliteitsniveau brengen, zodat ook een veel bredere doelgroep dan nu, met plezier in een velomobiel wil rijden? 

Voor mij staat vast dat velomobielen een grote toekomst hebben. Het is de kunst om de denktank voor verbeteringen van de velomobielen internationaal te vergroten. Als voorbeeld zie ik het blog van Wim Schermer, dat heeft veel positiefs gebracht.
Ik geef zonder meer toe, dat een laag gewicht, een zo goed mogelijke aerodynamische vormgeving en een zo laag mogelijk verlies in alle draaiende onderdelen een hogere snelheid geeft met minder kracht inspanning. Dat is ook comfort. 
Dat moet constant meegenomen worden bij het ontwikkelen van betere velomobielen. Ik ben er van overtuigd dat er naast de hiervoor genoemde zaken nog vele mogelijkheden onbenut zijn gebleven. Sinds ik gestart ben met mijn blog krijg ik steeds meer internationale contacten met personen die wat kunnen betekenen voor het verbeteren van velomobielen.
Hierdoor aangemoedigd zie ik mogelijkheden om velomobielen goedkoper te maken, veiliger te maken, stiller te maken, onderhoudsvriendelijker en gebruiksvriendelijker te maken.
Tijdens het 7e Velomobiel Seminar willen we de eerste resultaten van de internationale uitwisseling van kennis en kunde laten zien.

Quattro Part 3 by Miles Kingsbury

Miles had mij al een tijd geleden deel 3 gemaild over de verdere ontwikkelingen van zijn Quattro. Hij heeft mij gevraagd om er nog niet over te schrijven op mijn blog en te wachten tot zijn artikel in het clubblad van de BHPC is geplaatst.
Het artikel, Quattro Part 3, staat inmiddels in het december nummer van de BHPC.
Deel 1 en deel 2 over de ontwikkelingen van de velomobielen van Miles staan al langer op internet. Voor deel 1 "Bubble and Squeak" zie....hier.  Voor deel 2 van de "Quattro" zie......hier.

Ik heb veel respect voor de ontwikkelingen, die Miles naast zijn drukke baan weet uit te voeren. Een van de modellen waar Miles toekomst in ziet is een praktische, compacte vierwielige velomobiel die ook in wedstrijden geen gek figuur slaat.
De ervaring die Miles heeft opgedaan met zijn Quattro tijdens de ROAM worden omgezet in verbeteringen en zullen worden toegepast in zijn volgende model van de Quattro. In zijn laatste tekeningen van zijn volgende model is ook rekening gehouden met elektrische ondersteuning. Om dagelijks met plezier te rijden in het heuvelachtige gebied waar Miles woont, is het kiezen voor elektrische ondersteuning in een velomobiel een realistische keus.

Het artikel in mijn blog van Thibaut, over zijn ervaring met de elektrische ondersteuning en het zoveel mogelijk terug winnen van energie, in zijn Alleweder, sluit aan bij de keus van Miles.

Ik ben ervan overtuigd dat er toekomst is voor een vierwielige velomobiel.
Ingo Kollibay uit Duitsland heeft op het 6e Velomobile Seminar in 2009 een interessante lezing gegeven. De lezing kan gedownload worden, klik....hier.  Het is de moeite waard om dit te bestuderen.

De aandacht voor een vierwielige velomobiel neemt toe. Er wordt op verschillende plaatsen in de wereld gewerkt aan een nieuwe generatie velomobielen.

Vanavond tijdens het tweede Ligfiets Stamtafel Treffen in "De Cantine" naast het Museum Nieuwland in Lelystad zal ongetwijfeld gesproken worden over de voor en nadelen van velomobielen met vier wielen t.o.v velomobielen met drie wielen.
Elke eerste woensdagavond van de maand is er een Ligfiets Stamtafel Treffen (LST). Vanaf 19.00 uur ben je welkom.

Naafbesturing op de Aerobike racefiets.

Deze Aerobike van ID-Bike kennen veel mensen niet en daarom een kort artikel hierover.

Deze fiets heeft een naafbesturing. De handgrepen van het stuur bevinden zich direct achter het zadel. De stuurstang loopt door het frame naar beneden en is vlak voor het kettingblad in het frame gelagerd. Vandaar loopt een horizontale stang, binnen in de éénzijdige wielarm, naar de besturing van de voornaaf.  
De besturing van de lage carbon racer met naafbesturing van Mike Burrows vindt op gelijke wijze plaats.

De borst van de berijder rust op een brede aerodynamische borststeun, waardoor een ontspannen aerodynamische houding aangenomen kan worden. Het heeft veel weg van de schaatshouding.

Rechts onderin het prototype dat gemaakt is door de oprichters van ID-Bike ( Bas d'Herripon en Gijs Rovers).
Zij waren bezig om een super tijdrit fiets te ontwikkelen. Helaas heeft de UCI de regels zo aangepast dat hun fiets niet meer toegelaten wordt....... Weg alle tijd en inspanning van het net gestarte bedrijf  "ID-Bike".
Voor de video van de eerste testen met hun proto type kijk op deze.....pagina.
Voor de huidige gegevens en werkzaamheden van ID-Bike kijk op hun site.

Nog niet eerder getoonde lineaire aandrijving van Dick Verboom

Donderdagmorgen kreeg ik een mail van Dick Verboom. In de mail nodigt hij mij uit om eens bij hem langs te komen om het inwendige van de door hem gemaakte naaf  met lineaire aandrijving te bekijken.
's Avonds om 19.30 uur zaten Thibaut en ik, in de woonkamer van Dick en zijn vrouw, achter een heerlijke cappuccino. Ik heb nog niet eerder zo'n lekkere cappuccino gehad!
Dick is een echte kenner op het gebied van koffie, dat moet ook wel als je constructeur bent van koffiemachines bij Veromatic in Dordrecht.
De heerlijke cappuccino is gemaakt van versgemalen koffiebonen (Espresso Napoli) zie..hier . De gebruikte machine is een Giotto espresso machine.

Dick had de lineaire aandrijf naaf reeds gedemonteerd en lag klaar om weer gemonteerd te worden.
De lineaire aandrijving was bedoeld om bij een achterwiel bestuurde fiets het voorwiel aan te drijven. De achterwielbesturing bij zijn tweewieler werkte niet, en ook de driewieler met twee bestuurde achterwielen is weer bij de schroothoop beland. Dick heeft daarna niets meer gedaan met zijn compacte lineaire naaf. Het meest interessante is, dat het een afrolsysteem is en inherent wrijvingsarm en stil.


Later kwam Dick een tekening van het differentieel tegen, verwerkt in een trapas als een 2:1 versnelling. De tekening stond in het boek "Bicycles & Tricycles" van Archibald Sharp. Dit is een boek dat ik iedere techneut kan aanraden om vooraan in de boekenkast te hebben.

Hier de naaf, gespaakt in een 28" Wolber aerovelg. In deze naaf wordt het binnenwerk van de foto hierboven gemonteerd.

Het binnenwerk heeft in het midden een differentieel systeem om de afgerolde veer terug op te rollen. In theorie rolt de veer vanzelf weer op, maar heeft onvoldoende kracht om de cranks terug te halen. In de scharnierpunten van de cranks is een torsieveer gepland om de rolveer op spanning te houden.

Aan beide einden van de as worden freewheel naald lagers gemonteerd. Derk Thijs gebruikt dezelfde types lagers bij zijn Snek systeem van de roeifietsen. Deze lagers worden ook wel silent clutch lagers genoemd, omdat ze bij het vrijlopen volkomen stil zijn.

Hier de behuizing met het naald lager en een dunne koperkleurige afstand ring. Deze behuizingen worden elk, met zes inbusboutjes aan beide einden tegen de naaf geschroefd.

De naaf en de behuizingen van de vrijloop naald lagers zijn gemaakt van aluminium. De aluminium delen zijn hard geanodiseerd om het aluminium te beschermen tegen corrosie.

Een nadeel van het systeem is dat je de fiets niet achteruit kunt manoeuvreren. De vrijlopen verhinderen dat.
Dick betwijfeld of het differentieel sterk genoeg is om bijvoorbeeld met beide voeten tegelijk naar voren te trappen.

Na de montage van de lagerbehuizingen steken aan beide kanten van de behuizing nog aseinden met fijne schroefdraad naar buiten. Aan één kant met linkse schroefdraad en aan de andere kant met rechtse schroefdraad. Aan beide kanten worden de veertrommeltjes van de de foto hiernaast op de as geschroefd en vast gedraaid tegen de binnenringen van de naald lagers. De dunne koperkleurige afstand ring uit de vorige foto zorgt ervoor dat de buitenring van het naald lager vrij loopt van de veer trommel.
In de veertrommels komen de eigenlijke wiellagers.

Op deze trommeltjes worden de superdunne roestvast stalen afrolveren gewikkeld.

Op het eind van de afrolveren zijn koppelingen bevestigd, die de verbinding vormen met de pedaalhefbomen. Deze koppelingen zijn gemaakt van dunne roestvast stalen plaatjes en worden op de pedaalhefbomen geschoven. De overbrenging is variabel door het verstellen van de aangrijpingspunten van de koppelingen op de pedaalhefbomen.

Hier het wiel met naaf gemonteerd in een frame. Op de voorgrond de dunne afrolveer.

Het is een compact geheel, dat heel mooi gemaakt is en volkomen stil is.
Helaas heeft Dick op zijn werk niet meer de beschikking over machines om onderdelen van dit niveau te maken. Voor meer informatie over Dick en zijn projecten zie:.... hier.

Misschien is er wel iemand die iets met de aandrijving kan doen. Op een ligfiets met een kantel-knik besturing zoals bij een Flevobike kan dit systeem zonder problemen gemonteerd worden!

Hieronder een korte video gemaakt met mijn Tab.

Zelfbouw ligfietsen van Harry van de Liende.

Harry van de Liende is deelnemer in de werkgroep van het zelfbouw pakket voor velomobielen.

Harry is een van de eerste zelfbouwers van de Flevotrike en nu ruim twintig jaar later gebruikt Harry nog wekelijks zijn nieuwste modellen zelfbouw Bike en Trike.
Alle Flevobikes en Flevotrikes die Harry maakt zijn van roestvast staal en krijgen geen verdere bescherm of kleurlagen. Zijn fietsen hebben daardoor een luxe uitstraling en blijven ook na jaren intensief gebruik er mooi uitzien.

Een specialiteit van hem is het maken van wielen in allerlei maten en vormen. Al zijn ligfietsen zijn voorzien van "Liende" wielen.
De houten stoelen die hij maakt voor zijn ligfietsen zijn geperst en hebben een drie dimensionale vorm. De mallen die hij hiervoor gebruikt zijn van eigen fabricaat.
Let op de lange eenzijdige achtervork van 40 mm vierkante rvs buis met het 16 inch achterwiel (gesloten schijfwiel). Bij deze vergrote wielbasis krijgt het voorwiel voldoende druk om steile hellingen probleemloos te kunnen beklimmen, zonder dat het 20 inch voorwiel doorslipt. Ook het rijden op onverharde paden geeft geen enkel probleem. Als Harry naar zijn werk gaat rijdt hij het liefst binnendoor, een gedeelte van de route is onverhard.

Harry heeft brede ervaring in werken met hout, metaal en kunststoffen. Een jaar of vijftien geleden heeft hij twee Kajaks gebouwd met de "wooden strip planked" methode. Zie....botenbouw   of.....http://www.macboat.nl/  of.......macsurf.nl

De Trike van Harry waarbij  het tweede scharnierpunt van de Trike achterkant is gewijzigd ten opzichte van het originele "Duschar" systeem van Flevobike.

Het "Duschar" systeem bij de Flevotrike.

Op de voorgrond de Vouwtrike tentoongesteld tijdens Cycle Vision

De Vouwtrike in uitgeklapte toestand met de zeer ruim bemeten bagage mogelijkheid voor het maken van lange vakantie tochten.

Bij deze Easy Rider heeft Harry geen roestvast staal gebruikt. De stoel is van de Basic van Flevobike. Het scharnierpunt van de achtervork is het scharnierpunt van de Fifty-Fifty van Flevobike.

De lage racer van Harry met éénzijdige voorwiel en achterwiel ophanging.

Harry in zijn werkplaats, samen met Bauke Muntz aan het monteren van de "Sherpa". Het ontwerp van de Sherpa is van Bauke  en Harry.
De Sherpa is ontwikkeld om als voorbeeld te dienen voor de "Bike 2000 Construction Contest". Deze Sherpa is bijna geheel in hout gebouwd, maar zou ook van aluminium of kunststof gemaakt kunnen worden. Het is een echte blikvanger geworden met vele technische innovaties, zoals:
De volledig ingesloten aandrijflijn.
Voor en achter éénzijdige wielen en beide wielen afgeveerd.
De fiets kan traploos in een hogere of lagere stand gezet worden met een gasveer. De hoge stand (korte wielbasis) is prettiger voor gebruik in de stad. De lage stand met (lange wielbasis) voor langere afstanden. Instelbaar vleugelstuur met doorzichtig regenscherm en dashboard, voor het verlichting systeem en beeldscherm met meerdere mogelijkheden. Een kleine Camara is aangebracht in de bagagebox achter de stoel voor het achteruit kijken.De gestroomlijnde afneembare bagagekoffer laag tussen de wielen heeft nauwelijks invloed op de stabiliteit van de fiets. De zitting van de zelfdragende en instelbare stoel kan men bubbel klappen om in de tweede bagage ruimte te komen.

Hier de benijdbare  Sherpa  in de grote tent tijdens Cycle Vision 2000.

De elegante houten koffer van de Sherpa, gemaakt van enkelvoudig gekromd dun triplex. Het dashboard met een geïntegreerd beeldscherm was in 2000 zijn tijd ver vooruit.