Friday, December 18, 2015

Steeds meer verborgen armoede in Nederland.

Je bent 53 jaar, getrouwd, hebt twee kinderen en een eigen huis. Jij en je vrouw hebben altijd gewerkt. Na ruim 26 jaar met plezier gewerkt te hebben moet het bedrijf waar je werkt noodgedwongen reorganiseren. Jij en verschillende andere collega's krijgen ontslag.

Je krijgt voorlopig een uitkering via de UWV. Je mag, als pleister op de wonde, van het bedrijf dat je ontslagen heeft een cursus volgen om meer kans te maken op een nieuwe baan. Je hebt gekozen voor de cursus "Fablab Instructeur". Een cursus op gebied van digitale ontwerp en maaktechnologie. In Nederland is een groeiende belangstelling voor de digitale technologie.
Je hoopt snel een nieuwe baan te vinden, maar na de zoveelste sollicitatie en het verstrijken van de tijd wordt je hoop op een nieuwe baan steeds minimaler. Als de 24 maanden verstreken zijn en jou WW uitkering stopt blijkt jouw hoop op een nieuwe baan ijdele hoop. Steeds meer Nederlanders boven de vijftig krijgen hiermee te maken. De automatisering slaat een enorm gat in de werkgelegenheid. Zeker bij de groep mensen boven de vijftig.
Als je na een goede loopbaan na je vijftigste ontslag krijgt kun jet het vergelijken met wat deze windmolen overkomen is!

Wat ik persoonlijk nog steeds niet begrijp,.... dat ondanks het feit dat door de automatisering in Nederland steeds minder banen komen,.... de pensioenleeftijd omhoog gaat. Dit druist volkomen tegen elkaar in. Je zou eerder verwachten dat er een betere verdeling komt van de arbeid, door arbeidstijd verkorting, waardoor er meer banen komen, in plaats van een hogere pensioenleeftijd invoeren.
De automatisering werkt in ieder geval wel het verschil tussen arm en rijk steeds meer in de hand. Er vallen steeds meer mensen uit de boot.

Even weer terug naar de persoon van 53 jaar......Door het bezit van een eigen huis met overwaarde, samen met het inkomen van zijn vrouw, betekend het dat hij verder nergens meer voor in aanmerking komt, nadat de tijdelijke WW uitkering is gestopt. Wat nu??? Nog vaker solliciteren? Dat lijkt een heilloze weg en zet voorlopig geen zoden aan de dijk.
De maandelijkse hypotheek moet wel betaald worden, want als dit niet meer lukt, neemt de bank maatregelen en wordt je huis in de openbare verkoop bij opbod verkocht. Als je dat overkomt weet je ook zeker dat de opgebouwde overwaarde van je huis als sneeuw voor de zon verdwijnt.

Het enige dat overblijft is ondernemer worden. Een z.g. Zelfstandige Zonder Personeel (ZZP' er). Je zult dan al jouw talenten moeten inzetten en alle mogelijkheden moeten aangrijpen om wat bij te verdienen. Omschakelen van werknemer naar ondernemer is niet eenvoudig!

Het eerste waar je aan moet wennen is dat je als ondernemer er niet komt met een werkweek van 36 uur. De gemiddelde ondernemer is eerder vijftig tot zestig uur in de weer om zijn boterhan te verdienen. Hobby's en lange vakanties zijn voorlopig uit den boze. Je moet daarnaast veel bijleren. Erg belangrijk is dat je vanaf het eerste moment ervoor zorgt dat je een goede boekhouding bijhoudt. Verder moet je gaan bouwen aan een netwerk van personen die vertrouwen krijgen in jouw ondernemerschap. Ondernemen is een kwestie van vallen en opstaan, alleen de doorzetters slagen.



5 comments:

  1. Het verhaal is nog niet af of niet compleet vind ik.
    Mag ik even?

    Als je in een UWV situatie zit, zoals ik, is het onmogelijk een eigen bedrijf te starten. Dit wordt sterk ontmoedigd zelfs. Op straffe van boete wegens uitkeringsfraude. Alle inspanning moet gericht zijn op het vinden van werk.
    Het gekke is dat er werk en banen zat zijn. Op de website van het UWV (exclusief voor uitkeringtrekkers) staan net zo veel banen als er werklozen zijn! 600.000, uitermate vreemd vind ik. Wat zit daar achter?

    Wat is het geval met 50-plussers? Zij verschaffen zelf juist werk en nieuwe banen! Trainers, leraren, coaches, detachering- en uitzendbureaus en alle banen er om heen om hen weer ondersteunen. Vijftigplussers zijn juist een banenmotor door zelf werkzoekend te zijn (of te houden)

    Je hoeft het niet te geloven, maar ik spreek uit ervaring. Wie een baan heeft denkt niet in deze richting. In de media zwijgt men er over. Het klinkt ongeloofwaardig misschien.
    Ik denk zelfs dat er spraken is van een volkomen scheefgetrokken situatie. Een bewust gecreƫerde massale uitkeringsfraude door overheden. Met behoud van uitkering kunnen ouderen tijdelijke baantjes krijgen of gedetacheerd worden. Zo vond ik mijzelf werkend met een full-time baan bij een gemeente (die voor mij betaald), en toch sta ik te boek als werkeloos! Ik krijg immers een uitkering! Een win-win-win situatie. Ik behoud mijn inkomen, de gemeente heeft zeer goedkope een ervaren gemotiveerde werkkracht, mijn detacheringsbureau verdient er lekker aan (ik kost immers niks door mijn uitkering en er wordt voor mijn werk betaald) en kan daarmee andere baantjes financieren. Iedereen blij. Toch? Wat zeur ik nu?

    Inmiddels heb ik ook 2 jaar aan het ondernemersschap mogen ruiken middels mijn eigen fietskoeriersbedrijf. Een bijzonder enerverende en leerzame tijd. Op meerdere vlakken. Ik heb in de praktijk geleerd wat ondernemerschap betekend. Dat leer je alleen door te starten. Je leert over marktwerking, marktonderzoek, risico's nemen en de broosheid van klantvastheid en de harde werkelijkheid van concurrentie. Continu moet je de vinger aan de pols houden. Nooit in slaap vallen. Niet alleen op vakgebied, maar juist in je marktsegment. Niets zo veranderlijk als de keus van je klanten. Niets zo sluw als je concurrentie. Iedereen wil aan je verdienen. Rechtstreeks of over je rug. Een afspraak maken betekend niet dat er aan gehouden wordt.

    Ondernemerschap betekend ook vrijheid. Het is jou ding, Jou keus. Jou werk, jou inspanning. Als het lukt is dat gevoel al onbeschrijfelijk mooi. Als je langdurig succesvol bent, voel je onmetelijk dankbaar. Maar daarna is er altijd weer die angst....hoe lang blijf ik succesvol? Hoe lang hou ik het vol?

    Eenmaal aan ondernemerschap geroken wil je steeds meer.
    Of toch juist de luie, veilige zekerheid van een baan met vast bedrag aan het einde van de maand op je rekening om de hypotheek te betalen. Soms wordt je gedwongen tegen je beter weten in. Soms kiezen mensen er vrijwillig voor die stap te nemen. Zelfs succesvolle ondernemers. Succesvol is namelijk niet automatisch equivalent aan brood op de plank. Laat staan beleg er op.

    ReplyDelete
  2. Gelukkig kan ik deze ervaringen niet geheel delen ik heb na totaal 28 dienstjaren op mijn 57e gesolliciteerd en ben aangenomen bij het nieuwe bedrijf. Dit werk bevalt mij na drie maanden helemaal niet, ook zijn er afspraken gemaakt die niet worden nagekomen. Binnen twee weken kon ik weer bij mijn "oude" werkgever terecht en ik meen het, ik kon wel janken van geluk omdat ik de bui al zag hangen. Ook ik heb geprobeerd zelfstandige te worden, in eerste instantie naast mijn hoofdbaan dit is niet gelukt ik was een heel jaar in de weer om de boekhouder te betalen die mijn BTW- aangifte en inkomstenbelasting doet dus al met al heb ik dit drie jaar geprobeerd en heb uiteindelijk ca.€1200,00 toegelegd maar wel een ervaring rijker. Ik denk dat ik de mazzel heb er ooit voor gekozen te hebben om "iets met mijn handen te gaan doen" dit werd indertijd door mijn omgeving afgeraden maar was tegen het CITO advies toch naar de LTS gegaan hierna MTS en zo ben ik in het vrachtauto-monteurs vak gerold. Na 4 jaar avondschool en diverse electro-electronica bijscholingen heb ik nooit een dag zonder werk gezeten maar ik hoor om mij heen wel eens anders....om wanhopig van te worden. Ik zie in de werkplaatsen om mij heen dan ook weer veel te weinig aanwas van nieuwe, jonge tructechnici en dit zal helaas voor het beroep straks een grote na-ijling krijgen gevolg? wij kunnen als (goede) oudjes een beste boterham blijven verdienen maar ben toch niet van plan straks met de rollator de werkplaats door te schuifelen. toekomst? zeg het maar ik heb geen glazen bol.

    ReplyDelete
  3. Ik zie mogelijkheden in een "Gegarandeerd Basisinkomen" voor iedereen. Het zou het verschil tussen arm en rijk kleiner kunnen maken. De verschillen worden nu alleen maker groter. Mensen die zich nog nooit verdiept hebben in het fenomeen "Gegarandeerd Basisinkomen" denken dat zoiets onmogelijk is, maar het is een van de weinige mogelijkheden om een eerlijke verdeling van de rijkdom/armoe te krijgen.

    ReplyDelete
  4. Mensen van 50 of ouder die in de UWV komen, komen na maximaal 2 jaar niet in de bijstand, maar in de IOAW, dat is gelijk aan de bijstand qua hoogte, maar zonder vermogenstoets. Jouw 'fictieve' 53-jarige met eigen huis krijgt dus wel wat.

    https://nl.wikipedia.org/wiki/Wet_inkomensvoorziening_oudere_en_gedeeltelijk_arbeidsongeschikte_werkloze_werknemers

    Ik ben zelf ook 53 en heb na mijn ontslag op 50-jarige leeftijd al 3 banen gevonden. Helaas veelal tijdelijke contracten, maar werk is werk. De IOAW regeling is voor mij reden om het ZZP te mijden en juist alleen maar loondienst te zoeken.

    ReplyDelete